07/27/12 10:02 pm
“Mga Luhang Pumapatak”
Mahapdi na ang mga mata. Di na
makaramdam, kusang pumapatak sa papel ang mga luha na dala nang kalungkutan ang
sinasabi ang sinabi ng mga mata, gusto nyang umiyak walang dahilan, walang
rason kung bakit kailangang umiyak. Ilanga raw nang di mapakali, pati ang mga
pangyayaring nagdaan ay sumasabay na din sa sinasabi ng aking mga mata.
Nakakasawa na ang paulit-ulit na Gawain. Nakakapanghina. Mas maigi na lang kung
ako’y tutulala. Bakit ng aba ako umiiyak ngayon? Yun ang tanong na di ko
masagot sa mga oras na ito.
No comments:
Post a Comment