6/15/2018
1:07 am
"Hindi Inaakala"
i na lang
Akala ko sa movie at drama ko lang makikita at mararamdaman yung ganung pakiramdam. Hindi ko akalain na mararamdaman ko ito at hinihiling ko na sana di na lang nangyari at di ko na lang naramdaman. Hindi ako makatulog sa pag-iisip sa pedeng mangyari at hindi malabong mangyari. Iniisip ko pa lang parang dinudurog na ang puso ko, parang unti-unting pinupunit. Sana di na lang totoo ang lahat, kasi ang sakit isipin, ang sakit tanggapin, ang sakit sa puso na anytime pede na siyang mawala. Napakabait na tao ni Lolo, wala siyang ibang inisip kundi ang kapakanan ng pamilya niya. Bakit si Lolo pa? Bakit pa siya nagkaroon ng ganung sakit kung kelan di na niya kayang labanan yung sakit na iyon, kahit gustuhin man niya at gustuhin man naming lumaban siya, wala na ding pag-asa para gumaling siya dahil sa katandaan niya, di na kakayanin ng katawan niyang lumaban. Ang sakit isipin na bilang na yung mga araw niya. Parang kelan lang, ang sigla sigla niya pa tapos ngayon, nahihirapan na siya. Ang sakit isipin na nahihirapan siya dahil sa sakit niya. Hindi ko pa siya nakikita ngayon at sobra akong natatakot na makita siyang nahihirapan. Ang alam niya magaling na siya dahil lumabas na siya sa ospital pero suddenly bigla na lang lumabas yung sakit na yun, yung sakit na hindi dahilan nang pagpunta niya sa ospital. Lung Cancer Stage 4. Ang sakit na bigla na lang sumulpot. Miski sarili niya di niya alam na may lung cancer na pala siya. Hindi na din ipinaalam sa kanya at kay lola dahil mas lalong makakasama sa kanila yun pag nalaman nila ang sitwasyon ni lolo ngayon. Di ko akalain na magkakasakit nang ganito si Lolo. The moment na nalaman ko yun, nangilid ang luha ko sa aking mga mata, bumigat ang pakiramdam ko, sumakit ang dibdib ko, dahil di ko inakalang magkakaroon ng ganung sakit sa pamilya ko. LORD, SANA PAKINGGAN NYO PO AKO, ALAM KONG IMPOSIBLE PERO SANA, SANA PO TULUNGAN NYO PO ANG LOLO KO, SANA GUMALING PO SIYA SA SAKIT NIYA, SANA MAWALA YUNG MGA SAKIT NA NARARAMDAMAN NI LOLO, HIRAP NA HIRAP NA PO SIYA. ANG SAKIT SA DIBDIB NA MAKITA NAMIN SIYANG NAHIHIRAPANA AT WALA KAMING MAGAWA PARA MABAWASAN YUNG SAKIT NA NARARAMDAMAN NIYA. PANGINOON, PAKIUSAP, TULUNGAN NYO PO ANG LOLO KO SA PAGHARAP NIYA SA SAKIT NA ITO. TULUNGAN NIYO PO ANG PAMILYA KO NA MALAGPASAN ANG PAGSUBOK NA ITO. MAHAL NA MAHAL PO NAMIN SI LOLO/
i na lang
Akala ko sa movie at drama ko lang makikita at mararamdaman yung ganung pakiramdam. Hindi ko akalain na mararamdaman ko ito at hinihiling ko na sana di na lang nangyari at di ko na lang naramdaman. Hindi ako makatulog sa pag-iisip sa pedeng mangyari at hindi malabong mangyari. Iniisip ko pa lang parang dinudurog na ang puso ko, parang unti-unting pinupunit. Sana di na lang totoo ang lahat, kasi ang sakit isipin, ang sakit tanggapin, ang sakit sa puso na anytime pede na siyang mawala. Napakabait na tao ni Lolo, wala siyang ibang inisip kundi ang kapakanan ng pamilya niya. Bakit si Lolo pa? Bakit pa siya nagkaroon ng ganung sakit kung kelan di na niya kayang labanan yung sakit na iyon, kahit gustuhin man niya at gustuhin man naming lumaban siya, wala na ding pag-asa para gumaling siya dahil sa katandaan niya, di na kakayanin ng katawan niyang lumaban. Ang sakit isipin na bilang na yung mga araw niya. Parang kelan lang, ang sigla sigla niya pa tapos ngayon, nahihirapan na siya. Ang sakit isipin na nahihirapan siya dahil sa sakit niya. Hindi ko pa siya nakikita ngayon at sobra akong natatakot na makita siyang nahihirapan. Ang alam niya magaling na siya dahil lumabas na siya sa ospital pero suddenly bigla na lang lumabas yung sakit na yun, yung sakit na hindi dahilan nang pagpunta niya sa ospital. Lung Cancer Stage 4. Ang sakit na bigla na lang sumulpot. Miski sarili niya di niya alam na may lung cancer na pala siya. Hindi na din ipinaalam sa kanya at kay lola dahil mas lalong makakasama sa kanila yun pag nalaman nila ang sitwasyon ni lolo ngayon. Di ko akalain na magkakasakit nang ganito si Lolo. The moment na nalaman ko yun, nangilid ang luha ko sa aking mga mata, bumigat ang pakiramdam ko, sumakit ang dibdib ko, dahil di ko inakalang magkakaroon ng ganung sakit sa pamilya ko. LORD, SANA PAKINGGAN NYO PO AKO, ALAM KONG IMPOSIBLE PERO SANA, SANA PO TULUNGAN NYO PO ANG LOLO KO, SANA GUMALING PO SIYA SA SAKIT NIYA, SANA MAWALA YUNG MGA SAKIT NA NARARAMDAMAN NI LOLO, HIRAP NA HIRAP NA PO SIYA. ANG SAKIT SA DIBDIB NA MAKITA NAMIN SIYANG NAHIHIRAPANA AT WALA KAMING MAGAWA PARA MABAWASAN YUNG SAKIT NA NARARAMDAMAN NIYA. PANGINOON, PAKIUSAP, TULUNGAN NYO PO ANG LOLO KO SA PAGHARAP NIYA SA SAKIT NA ITO. TULUNGAN NIYO PO ANG PAMILYA KO NA MALAGPASAN ANG PAGSUBOK NA ITO. MAHAL NA MAHAL PO NAMIN SI LOLO/
